Senegal

Senegal uchwalił Loi d'orientation sociale relative à la promotion et à la protection des droits des personnes handicapées — ustawę o orientacji społecznej dotyczącą praw osób z niepełnosprawnościami — w 2010 roku (Loi n° 2010-15) i uruchomił ją dekretem wykonawczym z 2012 r. Ustawa zbudowana jest wokół carte d'égalité des chances, karty równych szans, która uprawnia jej posiadacza do określonych świadczeń i ochrony w zakresie zdrowia, edukacji, transportu i usług społecznych. Senegal ratyfikował Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych (CRPD), a ustawa z 2010 r. stanowi jej główną transpozycję do prawa krajowego.

Ustawa o orientacji społecznej

Ustawa z 2010 r. to akt ramowy: określa prawa osób z niepełnosprawnościami w głównych dziedzinach — zdrowie, edukacja, szkolenie zawodowe, zatrudnienie, transport i środowisko zbudowane — oraz ustanawia architekturę administracyjną do ich realizacji. Jej centralnym elementem jest carte d'égalité des chances, karta wydawana osobom z niepełnosprawnościami, która stanowi bramę do świadczeń ustawowych i usprawnień. Aby ustawa stała się operacyjna, wymagała dekretu wykonawczego; dekret ten pojawił się w 2012 roku, dwa lata po uchwaleniu, i od tej daty można mówić o praktycznym działaniu systemu.

Administracja i egzekwowanie

Wdrażaniem kieruje ministerstwo odpowiedzialne za działania społeczne, które zarządza kartą równych szans i koordynuje międzysektorowe obowiązki wynikające z ustawy. Model Senegalu jest administracyjny i oparty na świadczeniach, a nie na sankcjach: dominującym instrumentem jest system uprawnień powiązany z kartą, a nie organ nakładający kary za brak dostępności. Podobnie jak gdzie indziej w regionie, lukę między tekstem ustawy a jej realizacją w praktyce kształtują przydział środków budżetowych i zdolności administracyjne, a konkretne orzecznictwo dotyczące dyskryminacji ze względu na dostępność jest ograniczone.

Dostępność cyfrowa

Nie istnieje dedykowana krajowa ustawa o dostępności internetowej. W miarę rozwoju e-administracji i cyfrowych usług publicznych w Senegalu dostępność cyfrowa jest obowiązkiem wyłaniającym się, a nie skodyfikowanym, a WCAG nie jest jeszcze zakorzeniony jako wiążący standard referencyjny dla sektora publicznego w takim stopniu, jak w Republice Południowej Afryki czy Kenii.