Niski poziom dźwięku tła lub jego brak
W nagraniach audio, w których dominuje mowa, dźwięki tła muszą być co najmniej 20 dB cichsze od mowy na pierwszym planie, być nieobecne lub możliwe do wyciszenia — aby użytkownicy z ubytkiem słuchu mogli zrozumieć dialogi.
Czego wymaga kryterium
W nagraniach audio, w których mowa jest treścią główną — podcastach, ścieżkach narracyjnych, wirtualnych przewodnikach — muzyka w tle lub dźwięki otoczenia muszą być co najmniej 20 dB cichsze od głosu na pierwszym planie. Alternatywnie dźwięki tła mogą być całkowicie nieobecne albo możliwe do niezależnego wyciszenia. Próg 20 dB to standard inżynierii dźwięku oznaczający, że tło jest cichsze od pierwszego planu — mowa wyraźnie dominuje.
Jak spełnić kryterium
- Muzykę wprowadzającą w podcaście należy miksować tak, aby schodziła pod głos do co najmniej -20 dB względem ścieżki mowy.
- W segmentach intensywnych dialogowo należy w miarę możliwości usuwać dźwięki otoczenia i szum tła.
- Dla materiałów promocyjnych z mocną muzyką należy udostępniać wersję audio wyłącznie z mową, bez podkładu muzycznego.
- Należy stosować bramkę szumów lub kompressor z sidechain, aby muzyka automatycznie cichła podczas mowy.
Typowe błędy
- Korporacyjne filmy wyjaśniające z głośną muzyką filmową rywalizującą z narratorem przez cały czas trwania nagrania.
- Wstępy do podcastów, w których muzyka nie cichnie przed rozpoczęciem mówienia przez prowadzącego.
- Klipy informacyjne z dźwiękami otoczenia nagranego w plenerze pozostawionymi na poziomie 0 dB podczas wypowiedzi reportera.
Dlaczego to jest ważne
Poziom AAA, rzadko wymagany formalnie, ale wart uwagi przy projektowaniu audio marki. Użytkownicy aparatów słuchowych wzmacniają wszystkie dźwięki równomiernie — podkład muzyczny zaledwie 6 dB cichszy od głosu staje się niezrozumiały po wzmocnieniu. Inżynierowie dźwięku znają regułę 20 dB; błędy wynikają zazwyczaj z decyzji producenta, który przedkłada efekt emocjonalny nad czytelność.