Section 508 in 2026: waar de vernieuwing belandde en wat nog uitstaat

Afbeeldingsbeschrijving: De koepel van het Amerikaanse Capitoolgebouw vangt warm licht tijdens het gouden uur vanuit een laag hoekpunt, met een gedeeltelijke Amerikaanse vlag en zachtgefocust lentegebladerte op de voorgrond — een institutioneel ankerpunt voor federale aanbestedingsrapportage.

Leestijd: 12 minuten

Section 508 van de Rehabilitation Act van 1973 is het federale aanbestedingsstatuut dat van Amerikaanse uitvoerende agentschappen vereist dat zij informatie- en communicatietechnologie (ICT) inkopen, bouwen en gebruiken die toegankelijk is voor medewerkers en leden van het publiek met een beperking. Het is een aanbestedingsregel, geen burgerrechtenwet in de zin van de Americans with Disabilities Act — hij bindt de inkoopkracht van de overheid in plaats van de private markt. Sinds de vernieuwing van 2017 (“Section 508 Refresh,” 82 Fed. Reg. 5790, 18 januari 2017, van kracht per 18 januari 2018) zijn de technische vereisten geharmoniseerd met WCAG 2.0 niveau A en AA, afgestemd op de Europese EN 301 549-norm en hergestructureerd rond functionele prestatiecriteria die van toepassing zijn op hardware, software, webinhoud en documentatie.

Negen jaar later is Section 508 toe aan een tweede vernieuwing. WCAG 2.0 loopt nu drie minorversies achter op de huidige W3C-norm (2.1 uit 2018, 2.2 uit 2023); het federale aanbestedingsbereik is uitgebreid tot AI-systemen, geautomatiseerde beslissingstools en in de cloud gehoste SaaS waaraan de regel van 2017 nauwelijks dacht; en het US Access Board heeft een Request for Information van 2025 uitgebracht om te vragen hoe de norm bijgewerkt moet worden. Deze primer beschrijft wat Section 508 in 2026 daadwerkelijk vereist, hoe het verschilt van Section 504 (de regel voor federaal gefinancierde entiteiten die HHS in 2024 grondig heeft herschreven), en wat er in de volgende regelgevingscyclus nog uitstaat.

Wat Section 508 in 2026 inhoudt

Section 508 werd toegevoegd aan de Rehabilitation Act door de Workforce Investment Act van 1998, ter vervanging van een eerdere bepaling uit 1986 die weinig praktische werking had. De wijziging van 1998 gaf de wet twee tanden die de versie van 1986 miste: het verplichtte het Access Board binnen 18 maanden bindende technische en functionele normen uit te vaardigen, en het gaf federale medewerkers en leden van het publiek een privaatrechtelijke vorderingsmogelijkheid tegen het inkopende agentschap bij niet-naleving. De eerste normen traden in 2001 in werking. Zij dienden het federale aanbestedingssysteem zestien jaar lang, totdat de vernieuwing van 2017 ze herschreef rondom WCAG.

In zijn huidige 2026-vorm verplicht Section 508 elk federaal uitvoerend agentschap — en, door verwijzing, federale aannemers die aan deze agentschappen leveren — te waarborgen dat de ICT die zij ontwikkelen, inkopen, onderhouden of gebruiken toegankelijk is voor mensen met een beperking, tenzij dit een onevenredige last zou opleggen of tenzij het agentschap een vrijstelling op grond van nationale veiligheid inroept. Het statuut definieert ICT breed: websites, mobiele applicaties, elektronische documenten, software, hardware, multimedia, telecommunicatie, kiosken, self-service-transactiemachines en in toenemende mate in de cloud gehoste diensten. De regel is niet van toepassing op ICT die wordt gebruikt voor inlichtingenactiviteiten, cryptologische activiteiten in verband met nationale veiligheid, commandovoering over militaire strijdkrachten of wapensystemen — de zogenaamde nationale-veiligheidsvrijstelling, vastgelegd in 29 USC § 794d(a)(5).

Het door de GSA geleide Section 508-programma

De General Services Administration (GSA) voert de operationele arm van Section 508 uit via haar Office of Government-wide Policy. De GSA schrijft de normen niet — dat is de taak van het Access Board — maar beheert het portaal Section508.gov, publiceert de Accessibility Requirements Tool (ART) die gebruikt wordt om aanbestedingen te begrenzen, beheert het Trusted Tester-programma dat federale toegankelijkheidstesters certificeert onder de DHS Trusted Tester-methodologie, en convociert de Accessibility Community of Practice van de Chief Information Officers Council (CIO-C Accessibility CoP). Het jaarlijkse governmentwide Section 508-beoordelingsrapport van het CIO-C, verplicht door het OMB Memorandum M-13-09-kader, is het dichtste wat de federale overheid heeft bij een toegankelijkheidsscorekaard.

Het dagelijkse werk van de GSA is aanbestedingsgericht. Federale aanbestedingsfunctionarissen moeten Section 508-conformiteitsformulering opnemen in aanvragen, conformiteitsrapporten van leveranciers evalueren (doorgaans in VPAT-formaat op basis van de ITI VPAT 2.5 Rev 508-sjabloon), en conformiteitskloven adresseren in toewijzingsbeslissingen. Waar conformiteit niet haalbaar is, moet het agentschap een marktonderzoeksbevinding documenteren en de bepalingen over onevenredige last of commerciële niet-beschikbaarheid toepassen — beide vereisen een schriftelijke motivering en goedkeuring van een hogere functionaris. De aanbestedingspoort is de plek waar Section 508 zijn scherpste praktische werking heeft.

Wat de vernieuwing van 2017 daadwerkelijk veranderde

De vernieuwing van 2017 was een structurele herschrijving, geen parameteraanpassing. Drie dingen werden tegelijk veranderd, en het is de moeite waard ze uit elkaar te houden omdat ze anders zijn verouderd.

Harmonisatie met WCAG 2.0 AA

Ten eerste verving de vernieuwing de webinhoudsvereisten “1194.22” uit 2001 (een eigen set van zestien bepalingen geschreven voordat WCAG 1.0 breed werd toegepast) door een directe incorporatie van WCAG 2.0 niveau A en AA als technische norm voor webinhoud, elektronische documenten en software met gebruikersinterfaces. Het Access Board herschreef WCAG niet in eigen bewoordingen: het nam WCAG 2.0 door verwijzing op. Die stap had drie praktische gevolgen. Federale toegankelijkheidstesting convergeerde op dezelfde succescriteria die de private markt al gebruikte. Leveranciers die aan federale agentschappen verkochten, stopten met het bijhouden van twee parallelle conformiteitsrapporten. En de norm erfde de stabiliteit van WCAG 2.0 — maar ook zijn beperkingen, inclusief de afwezigheid van de succescriteria voor aanraakdoel, sleepbewegingen en authenticatiecognitie die zijn toegevoegd in WCAG 2.1 en 2.2.

Afstemming op EN 301 549

Ten tweede stemde de vernieuwing de structuur van de Amerikaanse norm af op de Europese EN 301 549-norm voor ICT-aanbesteding, die ETSI, CEN en CENELEC in 2014 hadden gepubliceerd als de technische ruggengraat van het EU-aanbestedingstoegankelij kheidsstelsel en die nu de technische verwijzing is voor de Europese Toegankelijkheidsakte (EAA). De twee normen zijn niet clausule voor clausule identiek, maar delen dezelfde architectuur: WCAG 2.0 (nu WCAG 2.1 in EN 301 549 v3.2.1) voor web en software met gebruikersinterfaces, functionele prestatiecriteria die de handicapdimensies bestrijken (zicht, gehoor, spraak, manipulatie, bereik, cognitie), en hoofdstukken over hardware, ondersteuningsdocumentatie en biometrie. De afstemming is van belang omdat de meeste wereldwijde leveranciers die zowel aan federale aanbesteding als aan EU-aanbesteding leveren, nu één toegankelijkheidsconformiteitshouding kunnen aanhouden in plaats van twee.

Functionele prestatiecriteria

Ten derde introduceerde de vernieuwing functionele prestatiecriteria in hoofdstuk 3 — elf op uitkomsten gebaseerde uitspraken die beschrijven wat een ICT-product moet kunnen doen voor gebruikers zonder een of meer specifieke vermogens. De functionele criteria fungeren als vangnet: zelfs wanneer een product alle WCAG- en hoofdstukspecifieke clausules doorstaat, moet het nog steeds bruikbaar zijn door iemand zonder zicht, zonder gehoor, met beperkt bereik, met beperkte cognitie enzovoort. In de praktijk zijn de functionele prestatiecriteria de manier waarop agentschappen technologieën evalueren waarvoor WCAG niet geschreven is — kiosken, spraak-interfaces, hardwarerandapparatuur — en hoe zij de “geest” van de norm vastleggen wanneer geen specifieke clausule van toepassing is. De vernieuwing van 2017 is de bron van die elf uitspraken, en zij zullen in de volgende herziening waarschijnlijk worden uitgebreid om AI-interactiepatronen specifiek te bestrijken.

Section 508 versus Section 504: het onderscheid tussen aanbesteding en ontvanger

Het is de moeite waard Section 508 naast Section 504 van dezelfde Rehabilitation Act te leggen, omdat de twee routinematig worden verward. Section 504, in 1973 aangenomen en aanzienlijk ouder dan Section 508, verbiedt discriminatie op grond van handicap door elk programma of elke activiteit die federale financiële steun ontvangt — universiteiten, ziekenhuizen, staats- en lokale overheidsinstanties die federale subsidies ontvangen, openbare vervoersmaatschappijen gefinancierd door de FTA, openbare schooldistricten die middelen uit Title I ontvangen enzovoort. Section 504 is een burgerrechtenwet. De handhaving verloopt via de Offices for Civil Rights van de federale financieringsagentschappen en uiteindelijk via privérechtszaken van getroffen personen.

In mei 2024 heeft het Department of Health and Human Services (HHS) een lang uitgestelde update van zijn Section 504-regelgeving afgerond (89 Fed. Reg. 40066, 9 mei 2024). De HHS 504-regel is de meest consequente binnenlandse handicaprechtenregeling sinds de ADA Amendments Act van 2008. Hij past Section 504 expliciet toe op medische behandelingsbeslissingen, op waardeoordelen bij orgaantransplantatie en noodprotocollen voor zorgstandaarden, op webinhoud en mobiele applicaties van federaal gefinancierde gezondheidsprogramma’s (waarbij WCAG 2.1 AA wordt geïncorporeerd), op medische diagnostische apparatuur en op het ontwerp van geïntegreerde gemeenschapsgebaseerde diensten onder het Olmstead-kader. Andere federale agentschappen — Onderwijs, Justitie, Vervoer, HUD — hebben hun eigen 504-uitvoeringsregelgeving op vergelijkbare wijze bijgewerkt of zijn daarmee bezig.

Het eenvoudigste mentale model: Section 508 bindt wat de federale overheid inkoopt; Section 504 bindt wat federaal gefinancierde entiteiten doen met hun subsidies. Beide zijn verankerd in hetzelfde statuut. Beide verwijzen naar WCAG. Ze vervullen verschillende functies in verschillende delen van de regelgevingsarchitectuur.

Wat uitstaat: het RFI van 2025 en de volgende vernieuwing

Op 1 mei 2025 heeft het US Access Board een Request for Information gepubliceerd (90 Fed. Reg. 18420), waarmee de openbare-commentaarfase voor de volgende update van de Section 508-normen en de aanverwante Section 255-telecommunicatierichtlijnen werd geopend. Het RFI is nog geen Notice of Proposed Rulemaking — het is de eerdere consultatiefase waarin het Board gerichte vragen stelt om de uiteindelijke voorgestelde regel vorm te geven. Het commentaarvenster sloot begin augustus 2025; het Board heeft aangegeven dat een NPRM voor eind 2026 onwaarschijnlijk is en een definitieve regel voor 2028, gegeven de standaardpace van regelgeving door het Access Board.

Het RFI organiseert zijn vragen rond vier grote thema’s, die elk een waarschijnlijke richting voor de uiteindelijke voorgestelde regel aangeven.

WCAG 2.1- of 2.2-update

De kernaanbeveling is of de geïncorporeerde WCAG-versie bijgewerkt moet worden van 2.0 AA naar 2.1 AA of direct naar 2.2 AA. Het technologielandschap is aanzienlijk veranderd sinds 2017: de meeste touch-first interfaces, single-page-applicaties en mobiele-app-patronen worden nu beter weergegeven door WCAG 2.1 (mobiel, aanraakdoel, oriëntatie, statusberichten) en 2.2 (focusweergave, sleepbewegingen, minimale doelgrootte, redundante invoer, toegankelijke authenticatie, consistente hulp). De gestelde zorg van het Board is regelgevingsstabiliteit — agentschappen en leveranciers hebben hun conformiteitsecosysteem van 2018–2025 opgebouwd rondom 2.0 AA — afgewogen tegen het achterlopen op zowel EN 301 549 (die in 2019 overschakelde naar WCAG 2.1) als de HHS Section 504-regel (die 2.1 incorporeert).

De waarschijnlijke uitkomst, op basis van ingediende commentaren van de CIO-C Accessibility CoP van de GSA, de industrievereniging ITI en grote indieners van organisaties van personen met een beperking, is directe adoptie van WCAG 2.2 niveau A en AA, met een overgangsperiode van 18 tot 24 maanden voor agentschappen om aanbestedingsdocumentatie bij te werken. Het overslaan van 2.1 heeft het voordeel van eenmalige overgang, aangezien WCAG 2.2 alle inhoud van 2.1 incorporeert.

Reikwijdteuitbreiding voor AI-aanbesteding

De tweede uitstaande vraag is de grootste in inhoudelijk opzicht: hoe Section 508 moet worden toegepast op AI-gebaseerde systemen die federale agentschappen in toenemende mate inkopen. De vernieuwing van 2017 dateert van voor de inzet van large language model-chatbots, geautomatiseerde beslissingsystemen in uitkeringsadjudicatie, AI-gestuurde documentverwerkingstools en AI-gemedieerde identiteitsverificatie. OMB Memorandum M-24-10 (maart 2024) verplichtte agentschappen Chief AI Officers aan te stellen en hun AI-gebruiksscenario’s te inventariseren; de inventarissen lopen inmiddels op tot enkele duizenden systemen door de federale overheid heen. De Section 508-vraag is of AI-systemen nieuwe functionele prestatiecriteria triggeren (bijv. begrijpelijkheid van AI-gegenereerde uitvoer, gebruikerscontrole over AI-gemedieerde interacties, transparantie van geautomatiseerde beslissingen), of zij nieuwe conformiteitsrapportagecategorieën vereisen buiten de VPAT, en of aanbestedingsfunctionarissen verplicht moeten worden AI-uitvoer te testen op gebruikersprofielen met een beperking vóór gunning.

Het RFI van het Access Board vraagt specifiek naar schermlezercompatibiliteit van conversationale AI-uitvoer, ondertiteling van AI-gegenereerde multimedia, toegankelijkheid van AI-gegenereerde alternatieve tekst en conformiteitshouding voor AI-gestuurde hulptechnologieën die federale agentschappen namens zichzelf inzetten. Geen van deze vragen heeft vastgestelde technische normen in het W3C-traject; de WCAG 3.0-werkgroep verkent enkele dezelfde vragen maar zal naar verwachting niet voor 2028 opleveren. De opties van het Access Board zijn het schrijven van US-specifieke functionele criteria, verwijzen naar het W3C of interim-richtsnoeren uitvaardigen via een niet-bindend “best practices”-document. De vroege commentaren zijn verdeeld.

Cloud, SaaS en continu-geleverde producten

Een derde uitstaande vraag is hoe Section 508-conformiteit van toepassing is op SaaS en in de cloud gehoste producten die continu worden bijgewerkt. De vernieuwing van 2017 veronderstelde een productrelease-model waarbij een VPAT een specifieke versie documenteert en een aanbestedingsbeslissing gebaseerd is op die versie. Voor continu-geleverde cloudproducten kan de versie die bij aanbesteding wordt beoordeeld binnen weken afwijken van wat het agentschap daadwerkelijk gebruikt. Het RFI vraagt naar continue conformiteitsattestaties, zelfcertificeringsregelingen voor leveranciers en de relatie tussen de Section 508-beslissing bij aanbesteding en voortdurende monitoring na gunning. Dit is de vraag waarbij de kloof tussen de redactie van de regel en de inzetingsrealiteit het grootst is.

Hardware-vernieuwing en ICT-medische diagnostische apparatuur

Een vierde vraag betreft hardware: kiosken, self-service-transactiemachines, netwerkprinters en -kopieerapparaten, telecommunicatieterminale en de lange staart van fysieke apparaten die de federale overheid inkoopt. Verschillende hardwarespecifieke clausules in hoofdstuk 4 van de norm van 2017 verwijzen naar oudere ANSI- en TIA-referentienormen die sindsdien zijn herzien. Het RFI vraagt of de geïncorporeerde hardwarenormen bijgewerkt moeten worden, of het hoofdstuk uitgebreid moet worden tot nieuwere apparaatcategorieën (spraakassistant-hardware, AR/VR-headsets, biometrische kiosken), en hoe Section 508 zich verhoudt tot de afzonderlijke Medical Diagnostic Equipment (MDE)-toegankelijkheidsnormen van het Access Board die in 2017 zijn gepubliceerd onder het kader van de Affordable Care Act. De afstemming tussen Section 508 en de MDE-normen is negen jaar lang een onopgeloste vraag gebleven.

Praktische implicaties voor aanbesteding in 2026

Totdat de volgende definitieve regel wordt gepubliceerd — waarschijnlijk in 2028 — blijft Section 508 in 2026 de vernieuwing van 2017 zoals aangenomen, met WCAG 2.0 AA als de geldende web-en-softwarenorm. Federale aanbestedingsfunctionarissen dienen leveranciers te blijven vragen om VPAT-2.5-Rev-508-conformiteitsrapporten, klachten in die VPAT’s te evalueren en onevenredige-lastbevindingen te documenteren waar van toepassing. Het RFI van het Access Board van 2025 verandert de geldende wet niet, maar signaleert wel waar leveranciers zich op moeten voorbereiden om te worden gemeten.

Voor Section 508-programmabeheerders bij agentschappen is de praktische houding voor 2026: WCAG 2.0 AA-conformiteit als vloer handhaven, WCAG 2.1- en 2.2-conformiteit behandelen als een aanbestedingsvoorkeursfactor (consistent met de HHS 504-regel), AI-systeemtoegankelijkheidsvragen opnemen in de inventaris van het agentschap onder de Chief AI Officer conform M-24-10, en VPAT-beoordelingscontrolelijsten bijwerken om continu-leveringshouding voor cloudproducten vast te leggen. Voor federale leveranciers is de implicatie dat VPAT’s al opgesteld moeten worden op basis van WCAG 2.2, ook al citeert Section 508 nog steeds 2.0 — de kosten van een dubbele houding zijn laag en de regelgevingsrichting is duidelijk.

Wat dit betekent voor het komende decennium

Section 508 heeft twee dingen goed gedaan sinds 2017: de federale aanbesteding geharmoniseerd met het wereldwijde toegankelijkheidsnormensysteem, en WCAG-conformiteit ingebed in de federale aanbestedingsworkflow op het punt waar het de meeste hefboomwerking heeft. Twee dingen zijn minder goed gegaan: de norm heeft de technologie niet bijgehouden die federale agentschappen daadwerkelijk inkopen, en heeft de continu-leverings- en AI-versterkte systemen niet aangepakt die een groeiend deel van de federale IT-uitgaven uitmaken. Het RFI van het Access Board van 2025 is het begin van een meerjaarige updatecyclus die geen definitieve regel voor 2028 zal opleveren en mogelijk geen volledig operationele regel voor 2030, gegeven de typische vertraging tussen definitieve regel en door OMB uitgevaardigde implementatierichtsnoeren.

Vooralsnog is Section 508 in 2026 een stabiele norm met een achterstallige vernieuwing in het verschiet. Het federale aanbestedingssysteem heeft het kader van 2017 geïnternaliseerd. De uitstaande vragen — WCAG-versie, AI-bereik, cloudconformiteit, hardwaredekking — zullen de volgende vernieuwing vormgeven, maar zij veranderen niet wat aanbestedingsfunctionarissen dit begrotingsjaar doen. Lees meer van Disability World over de Europese EN 301 549-norm, over de WCAG 2.2-adoptie, over de volledige WCAG 2.2-succescriteria-referentie, over de monitoring-inkoopgids voor continue dekking, over de gratis WCAG 2.2-scanner voor een snelle basislijn, en over het Amerikaanse regelgevingslandschap voor handicaprechten.

Primaire bronnen

1. US Access Board. Information and Communication Technology (ICT) Standards and Guidelines, definitieve regel, 82 Fed. Reg. 5790 (18 januari 2017), van kracht per 18 januari 2018. access-board.gov/ict
2. US Access Board. Section 508 Standards and Section 255 Guidelines: Request for Information, 90 Fed. Reg. 18420 (1 mei 2025).
3. US General Services Administration. Section508.gov-programmamaterialen, Accessibility Requirements Tool (ART) en Trusted Tester-programma. section508.gov
4. US Department of Health and Human Services. Nondiscrimination on the Basis of Disability in Programs or Activities Receiving Federal Financial Assistance, definitieve regel, 89 Fed. Reg. 40066 (9 mei 2024).
5. Office of Management and Budget. Memorandum M-24-10: Advancing Governance, Innovation, and Risk Management for Agency Use of Artificial Intelligence (28 maart 2024).
6. ETSI / CEN / CENELEC. EN 301 549 v3.2.1: Accessibility requirements for ICT products and services (2021).
7. World Wide Web Consortium. Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2, W3C-aanbeveling, 5 oktober 2023.
8. Information Technology Industry Council. VPAT 2.5 Rev 508-sjabloon.
9. 29 USC § 794 (Section 504) en 29 USC § 794d (Section 508), Rehabilitation Act van 1973 zoals gewijzigd.