Sekcja 508 w 2026 roku: gdzie wylądowała nowelizacja i co pozostaje w toku

Opis zdjęcia: Kopuła Kapitolu Stanów Zjednoczonych skąpana w ciepłym świetle złotej godziny, sfotografowana z niskiego kąta, z fragmentem flagi amerykańskiej i rozmytą wiosenną roślinnością na pierwszym planie — instytucjonalne tło dla raportów o federalnych zamówieniach publicznych.

Czas czytania: 12 minut

Sekcja 508 Ustawy o rehabilitacji z 1973 roku to federalny przepis dotyczący zamówień publicznych, który zobowiązuje agencje wykonawcze rządu USA do kupowania, budowania i używania technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) dostępnych dla pracowników i obywateli z niepełnosprawnościami. Jest to przepis z zakresu zamówień publicznych, a nie ustawa o prawach obywatelskich w rozumieniu Americans with Disabilities Act — wiąże on siłę nabywczą rządu, a nie rynek prywatny. Od czasu nowelizacji z 2017 roku (tzw. „Section 508 Refresh“, 82 Fed. Reg. 5790, 18 stycznia 2017, wejście w życie 18 stycznia 2018), wymagania techniczne zostały zharmonizowane z WCAG 2.0 poziom A i AA, dostosowane do europejskiego standardu EN 301 549 i zrestrukturyzowane wokół kryteriów wydajności funkcjonalnej obejmujących sprzęt, oprogramowanie, treści internetowe i dokumentację.

Dziewięć lat później Sekcja 508 wymaga kolejnej nowelizacji. WCAG 2.0 jest dziś trzy wersje za aktualnym standardem W3C (2.1 z 2018, 2.2 z 2023); zakres federalnych zamówień publicznych rozszerzył się na systemy AI, narzędzia do automatycznego podejmowania decyzji i hostowane w chmurze SaaS, których przepis z 2017 roku ledwo przewidywał; a US Access Board opublikował w 2025 roku Request for Information, pytając o kierunek aktualizacji standardu. Niniejszy przewodnik omawia, czego Sekcja 508 faktycznie wymaga w 2026 roku, czym różni się od Sekcji 504 (przepisu dotyczącego podmiotów finansowanych federalnie, który HHS zasadniczo przepisał w 2024 roku) oraz co pozostaje w toku w następnym cyklu legislacyjnym.

Czym jest Sekcja 508 w 2026 roku

Sekcja 508 została dodana do Ustawy o rehabilitacji przez Workforce Investment Act z 1998 roku, zastępując wcześniejszy przepis z 1986 roku, który miał niewielkie praktyczne znaczenie. Nowelizacja z 1998 roku wyposażyła przepis w dwa instrumenty egzekwowania, których wcześniej brakowało: zobowiązała Access Board do wydania wiążących standardów technicznych i funkcjonalnych w ciągu 18 miesięcy oraz przyznała pracownikom federalnym i obywatelom prawo do prywatnego powództwa przeciwko agencji dokonującej zakupu w przypadku niezgodności. Pierwsze standardy weszły w życie w 2001 roku i służyły federalnemu systemowi zamówień przez szesnaście lat, aż do nowelizacji z 2017 roku, która zrestrukturyzowała je wokół WCAG.

W obecnej formie z 2026 roku Sekcja 508 wiąże każdą agencję wykonawczą rządu federalnego — a przez odniesienie także federalnych wykonawców sprzedających tym agencjom — zobowiązując do zapewnienia, że rozwijane, nabywane, utrzymywane lub używane przez nie ICT są dostępne dla osób z niepełnosprawnościami, chyba że spowodowałoby to nadmierne obciążenie lub agencja powołuje się na wyjątek dotyczący bezpieczeństwa narodowego. Ustawa definiuje ICT szeroko: strony internetowe, aplikacje mobilne, dokumenty elektroniczne, oprogramowanie, sprzęt, multimedia, telekomunikacja, kioski, automaty samoobsługowe oraz coraz częściej usługi hostowane w chmurze. Przepis nie dotyczy ICT używanych w działaniach wywiadowczych, kryptologicznych związanych z bezpieczeństwem narodowym, dowodzeniu i kierowaniu siłami zbrojnymi ani w systemach uzbrojenia — tzw. wyjątek bezpieczeństwa narodowego skodyfikowany w 29 USC § 794d(a)(5).

Program Sekcji 508 prowadzony przez GSA

General Services Administration (GSA) prowadzi operacyjne ramię Sekcji 508 poprzez Biuro Polityki Ogólnorządowej. GSA nie tworzy standardów — to rola Access Board — lecz zarządza portalem Section508.gov, publikuje Narzędzie do Wymagań Dostępności (ART) służące do określania zakresu zapytań ofertowych, utrzymuje program Trusted Tester certyfikujący federalnych testerów dostępności zgodnie z metodologią DHS Trusted Tester oraz koordynuje Wspólnotę Praktyki ds. Dostępności Rady CIO (CIO-C Accessibility CoP). Coroczny raport oceny Sekcji 508 dla całego rządu, wymagany przez ramy Memorandum OMB M-13-09, jest czymś najbliższym federalnemu rankingowi dostępności.

Codzienna praca GSA jest zorientowana na zamówienia publiczne. Federalni urzędnicy ds. zamówień muszą uwzględniać w zapytaniach ofertowych wymogi zgodności z Sekcją 508, oceniać raporty z deklaracją zgodności dostępności dostawców (zazwyczaj dokumenty w formacie VPAT oparte na szablonie ITI VPAT 2.5 Rev 508) oraz uwzględniać luki w zgodności przy decyzjach o udzieleniu zamówienia. Gdy osiągnięcie zgodności nie jest możliwe, agencja musi udokumentować wyniki badania rynku i zastosować przepisy dotyczące nadmiernego obciążenia lub niedostępności komercyjnej — oba wymagają pisemnego uzasadnienia i akceptacji przez starszego urzędnika. Etap zamówień jest miejscem, w którym Sekcja 508 ma największe praktyczne znaczenie.

Co zmieniła nowelizacja z 2017 roku

Nowelizacja z 2017 roku była strukturalnym przepisaniem, a nie korektą parametrów. Zmieniła jednocześnie trzy rzeczy, i warto je od siebie odróżnić, ponieważ inaczej się zestarzały.

Harmonizacja z WCAG 2.0 AA

Po pierwsze, nowelizacja zastąpiła wymagania dotyczące treści internetowych z 2001 roku (standard „1194.22“ — własny zestaw szesnastu przepisów napisanych przed szerokim wdrożeniem WCAG 1.0) bezpośrednim włączeniem WCAG 2.0 poziom A i AA jako standardu technicznego dla treści internetowych, dokumentów elektronicznych i oprogramowania z interfejsem użytkownika. Access Board nie przepisał WCAG własnym językiem: włączył WCAG 2.0 przez odesłanie. Ten krok miał trzy praktyczne skutki. Federalne testowanie dostępności zbiegło się z tymi samymi kryteriami sukcesu, które stosował już sektor prywatny. Dostawcy sprzedający agencjom federalnym przestali prowadzić dwa równoległe raporty zgodności. Standard przejął stabilność WCAG 2.0 — ale także jego ograniczenia, w tym brak kryteriów dotyczących obszarów docelowych dla dotyku, ruchów przeciągania i uwierzytelniania poznawczego, dodanych w WCAG 2.1 i 2.2.

Dostosowanie do EN 301 549

Po drugie, nowelizacja dostosowała strukturę standardu USA do europejskiego standardu EN 301 549 dotyczącego zamówień ICT, który ETSI, CEN i CENELEC opublikowały w 2014 roku jako techniczne podstawy unijnego systemu dostępności zamówień publicznych, a który jest teraz technicznym odniesieniem dla Europejskiego Aktu o Dostępności (EAA). Oba standardy nie pokrywają się klauzula po klauzuli, ale mają tę samą architekturę: WCAG 2.0 (w EN 301 549 v3.2.1 już WCAG 2.1) dla stron internetowych i oprogramowania z interfejsem użytkownika, kryteria wydajności funkcjonalnej obejmujące wymiary niepełnosprawności (wzrok, słuch, mowa, sprawność manualna, zasięg, funkcje poznawcze) oraz rozdziały dotyczące sprzętu, dokumentacji pomocniczej i danych biometrycznych. Dostosowanie ma znaczenie, ponieważ większość globalnych dostawców sprzedających zarówno do federalnych zamówień publicznych, jak i do unijnych zamówień publicznych może teraz przyjąć jedną postawę zgodności dostępności zamiast dwóch.

Kryteria wydajności funkcjonalnej

Po trzecie, nowelizacja wprowadziła kryteria wydajności funkcjonalnej w Rozdziale 3 — jedenaście opisu opartych na wynikach, określających, co produkt ICT musi być w stanie zrobić dla użytkowników pozbawionych jednej lub więcej określonych zdolności. Kryteria funkcjonalne pełnią rolę siatki bezpieczeństwa: nawet gdy produkt spełnia wszystkie klauzule WCAG i rozdziałów szczegółowych, musi być nadal użyteczny dla osób bez wzroku, słuchu, z ograniczonym zasięgiem, z ograniczonymi funkcjami poznawczymi itd. W praktyce kryteria wydajności funkcjonalnej służą agencjom do oceny technologii, dla których WCAG nie był tworzony — kiosków, interfejsów głosowych, peryferiów sprzętowych — oraz do uchwycenia „ducha“ standardu, gdy nie ma zastosowania żadna konkretna klauzula. Nowelizacja z 2017 roku jest źródłem tych jedenastu stwierdzeń; w kolejnej wersji zostaną one prawdopodobnie rozszerzone, aby obejmować wzorce interakcji z AI.

Sekcja 508 a Sekcja 504: różnica między zamówieniami a beneficjentami

Warto zestawić Sekcję 508 z Sekcją 504 tej samej Ustawy o rehabilitacji, ponieważ obie są regularnie mylone. Sekcja 504, uchwalona w 1973 roku i znacznie starsza od Sekcji 508, zakazuje dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność przez dowolny program lub działalność otrzymującą federalne dofinansowanie — uczelnie, szpitale, jednostki rządów stanowych i lokalnych korzystające z dotacji federalnych, organy transportu finansowane przez FTA, okręgi szkolne otrzymujące środki z Tytułu I itd. Sekcja 504 jest ustawą o prawach obywatelskich. Jej egzekwowanie odbywa się przez biura ds. praw obywatelskich agencji finansujących, a ostatecznie przez prywatne postępowania sądowe poszkodowanych osób.

W maju 2024 roku Departament Zdrowia i Opieki Społecznej USA (HHS) sfinalizował długo oczekiwaną aktualizację przepisów Sekcji 504 (89 Fed. Reg. 40066, 9 maja 2024). Przepis HHS dotyczący Sekcji 504 jest najistotniejszą krajową regulacją z zakresu praw osób z niepełnosprawnościami od czasu ADA Amendments Act z 2008 roku. Wyraźnie stosuje on Sekcję 504 do decyzji o leczeniu medycznym (obalając hierarchię terapeutyczną z epoki Buck v. Bell, którą niektóre szpitale stanowe odczytywały z wcześniejszego prawa), do ocen wartości życia przy transplantacji narządów i protokołach kryzysowych standardów opieki, do treści internetowych i aplikacji mobilnych programów zdrowotnych finansowanych przez rząd federalny (włączając WCAG 2.1 AA), do sprzętu diagnostyki medycznej oraz do projektowania zintegrowanych usług świadczonych w społeczności w ramach reguły Olmstead. Inne agencje federalne — Departament Edukacji, Sprawiedliwości, Transportu, HUD — zaktualizowały lub aktualizują własne przepisy wykonawcze do Sekcji 504 w podobnym wzorcu.

Najprostszy model myślowy: Sekcja 508 wiąże to, co kupuje rząd federalny; Sekcja 504 wiąże to, co podmioty finansowane federalnie robią z dotacjami. Obie zakorzenione są w tej samej ustawie. Obie odwołują się do WCAG. Pełnią różne funkcje w różnych częściach architektury regulacyjnej.

Co jest w toku: RFI z 2025 roku i kolejna nowelizacja

1 maja 2025 roku US Access Board opublikował Request for Information (90 Fed. Reg. 18420), otwierając fazę konsultacji publicznych dla kolejnej aktualizacji standardów Sekcji 508 i powiązanych wytycznych Sekcji 255 dotyczących telekomunikacji. RFI nie jest jeszcze Zawiadomieniem o Proponowanym Stanowieniu Prawa (NPRM) — to wcześniejszy etap konsultacji, na którym Board zadaje ukierunkowane pytania w celu ukształtowania ostatecznego projektu przepisów. Okno komentarzy zamknęło się na początku sierpnia 2025 roku; Board wskazał, że NPRM jest mało prawdopodobny przed końcem 2026 roku, a ostateczny przepis — przed 2028 rokiem, biorąc pod uwagę standardowe tempo prac legislacyjnych Access Board.

RFI organizuje pytania wokół czterech głównych tematów, z których każdy sygnalizuje prawdopodobny kierunek ostatecznego projektu przepisów.

Aktualizacja do WCAG 2.1 lub 2.2

Kluczowe pytanie dotyczy tego, czy zaktualizować włączoną wersję WCAG z 2.0 AA do 2.1 AA, czy bezpośrednio do 2.2 AA. Krajobraz technologiczny zmienił się znacząco od 2017 roku: większość interfejsów dotykowych, aplikacji jednostronicowych i wzorców aplikacji mobilnych jest teraz lepiej opisywana przez WCAG 2.1 (mobilność, obszary docelowe, orientacja, komunikaty statusu) i WCAG 2.2 (widoczność fokusa, ruchy przeciągania, minimalny rozmiar celu, redundantne wprowadzanie danych, dostępne uwierzytelnianie, spójna pomoc). Deklarowanym problemem Board jest stabilność regulacyjna — agencje i dostawcy zbudowali w latach 2018–2025 ekosystem zgodności wokół 2.0 AA — przy jednoczesnym nienadążaniu za EN 301 549 (które przeszło na WCAG 2.1 w 2019 roku) i przepisem HHS dotyczącym Sekcji 504 (który włącza 2.1).

Prawdopodobny wynik, oparty na komentarzach złożonych przez CIO-C Accessibility CoP GSA, stowarzyszenie branżowe ITI i głównych składających ze środowisk osób z niepełnosprawnościami, to bezpośrednie przyjęcie WCAG 2.2 poziom A i AA, z oknem przejściowym od 18 do 24 miesięcy dla agencji na aktualizację dokumentacji zamówień. Pominięcie 2.1 ma tę zaletę, że wystarczy jedno przejście zamiast dwóch, ponieważ WCAG 2.2 zawiera wszystkie wymagania wersji 2.1.

Rozszerzenie zakresu na zamówienia AI

Drugie otwarte pytanie jest największe pod względem merytorycznym: jak Sekcja 508 powinna stosować się do systemów opartych na AI, które agencje federalne nabywają w coraz większym stopniu. Nowelizacja z 2017 roku poprzedza wdrożenie chatbotów opartych na dużych modelach językowych, systemów automatycznego podejmowania decyzji przy przyznawaniu świadczeń, narzędzi do przetwarzania dokumentów przy użyciu AI i weryfikacji tożsamości za pośrednictwem AI. Memorandum OMB M-24-10 (marzec 2024) zobowiązało agencje do wyznaczenia Głównych Dyrektorów ds. AI i inwentaryzacji zastosowań AI; inwentaryzacje obejmują teraz kilka tysięcy systemów w całym rządzie federalnym. Pytanie dotyczące Sekcji 508 brzmi: czy systemy AI wywołują nowe kryteria wydajności funkcjonalnej (np. zrozumiałość wyników generowanych przez AI, kontrola użytkownika nad interakcjami zapośredniczonymi przez AI, przejrzystość automatycznych decyzji), czy wymagają nowych kategorii raportowania zgodności poza VPAT i czy urzędnicy ds. zamówień powinni być zobowiązani do testowania wyników AI w różnych profilach niepełnosprawności użytkowników przed udzieleniem zamówienia.

RFI Access Board pyta wprost o zgodność konwersacyjnych wyników AI z czytnikami ekranu, napisy rozszerzone do multimediów generowanych przez AI, dostępność tekstu alternatywnego generowanego przez AI oraz postawę zgodności dla technologii wspomagających opartych na AI, które agencje federalne wdrażają na własny rachunek. Żadna z tych kwestii nie ma ugruntowanych standardów technicznych w ścieżce W3C; grupa robocza WCAG 3.0 bada niektóre z tych samych pytań, ale jest mało prawdopodobne, aby dostarczyła odpowiedzi przed 2028 rokiem. Opcje Access Board to: opracowanie specyficznych dla USA kryteriów funkcjonalnych, odwołanie się do W3C lub wydanie tymczasowych wskazówek w formie niewiążącego dokumentu „dobrych praktyk“. Wczesne komentarze są podzielone.

Chmura, SaaS i produkty z ciągłym dostarczaniem

Trzecie otwarte pytanie dotyczy tego, jak zgodność Sekcji 508 ma zastosowanie do produktów SaaS i hostowanych w chmurze, które są aktualizowane w sposób ciągły. Nowelizacja z 2017 roku zakładała model wydań produktów, w którym VPAT dokumentuje określoną wersję, a decyzja o zamówieniu opiera się na tej wersji. W przypadku produktów chmurowych dostarczanych w sposób ciągły wersja oceniana na etapie zamówień może różnić się w ciągu tygodni od tej, z której agencja faktycznie korzysta. RFI pyta o ciągłe atestacje zgodności, reżimy samocertyfikacji dostawców oraz relację między decyzją o zamówieniu w ramach Sekcji 508 a bieżącym monitorowaniem po udzieleniu zamówienia. To pytanie, w którym przepaść między sformułowaniem przepisu a rzeczywistością wdrożenia jest największa.

Nowelizacja dotycząca sprzętu i medycznego sprzętu diagnostycznego ICT

Czwarte pytanie dotyczy sprzętu: kiosków, automatów samoobsługowych, drukarek i kserokopiarek sieciowych, terminali telekomunikacyjnych i długiego ogona fizycznych urządzeń kupowanych przez rząd federalny. Kilka klauzul dotyczących sprzętu w Rozdziale 4 standardu z 2017 roku przywołuje starsze standardy ANSI i TIA, które od tamtego czasu zostały zrewidowane. RFI pyta, czy zaktualizować włączone standardy sprzętowe, czy rozszerzyć rozdział na nowsze kategorie urządzeń (sprzęt z asystentem głosowym, zestawy AR/VR, kioski biometryczne) oraz jak Sekcja 508 powinna odnosić się do odrębnych standardów dostępności medycznego sprzętu diagnostycznego (MDE) opublikowanych przez Access Board w 2017 roku w ramach przepisów Affordable Care Act. Powiązanie między Sekcją 508 a standardami MDE pozostaje nierozwiązaną kwestią od dziewięciu lat.

Praktyczne konsekwencje dla zamówień publicznych w 2026 roku

Do momentu opublikowania kolejnego ostatecznego przepisu — prawdopodobnie w 2028 roku — Sekcja 508 w 2026 roku pozostaje nowelizacją z 2017 roku w przyjętym kształcie, z WCAG 2.0 AA jako wiążącym standardem dla stron internetowych i oprogramowania. Federalni urzędnicy ds. zamówień powinni nadal wymagać od dostawców raportów zgodności VPAT-2.5-Rev-508, oceniać oświadczenia o lukach w tych VPAT i dokumentować ustalenia dotyczące nadmiernego obciążenia tam, gdzie mają zastosowanie. RFI Access Board z 2025 roku nie zmienia obowiązującego prawa, ale sygnalizuje, według jakich mierników dostawcy powinni się przygotować na kolejny etap.

Dla kierowników programów Sekcji 508 w agencjach, praktyczna postawa na 2026 rok to: utrzymanie zgodności z WCAG 2.0 AA jako minimum, traktowanie zgodności z WCAG 2.1 i 2.2 jako czynnika preferencyjnego w zamówieniach (zgodnie z przepisem HHS dotyczącym Sekcji 504), włączenie pytań dotyczących dostępności systemów AI do inwentaryzacji Głównego Dyrektora ds. AI agencji w ramach M-24-10 oraz aktualizacja list kontrolnych przeglądu VPAT w celu uwzględnienia postawy ciągłego dostarczania dla produktów chmurowych. Dla federalnych dostawców implikacja jest taka, że VPAT powinny być już teraz opracowywane w odniesieniu do WCAG 2.2, nawet jeśli Sekcja 508 nadal przywołuje 2.0 — koszt podwójnej postawy jest niski, a kierunek regulacyjny jest jasny.

Co oznacza to dla najbliższej dekady

Sekcja 508 od 2017 roku dobrze wywiązywała się z dwóch zadań: zharmonizowała federalne zamówienia publiczne z globalnym torem standardów dostępności i wbudowała zgodność z WCAG w federalny przepływ pracy zamówień w punkcie, gdzie ma to największy wpływ. Dwa zadania realizowała gorzej: nie nadążała za technologiami faktycznie nabywanymi przez agencje federalne i nie uwzględniała systemów z ciągłym dostarczaniem i wspomaganych przez AI, które stanowią coraz większą część wydatków federalnych na IT. RFI Access Board z 2025 roku to początek wieloletniego cyklu aktualizacji, który nie przyniesie ostatecznego przepisu przed 2028 rokiem i może nie wytworzyć w pełni operacyjnego przepisu przed 2030 rokiem, biorąc pod uwagę typowe opóźnienie między ostatecznym przepisem a wskazówkami wdrożeniowymi wydawanymi przez OMB.

Na razie Sekcja 508 w 2026 roku to stabilny standard z nadchodzącą, długo oczekiwaną nowelizacją. Federalny system zamówień przyswoił ramy z 2017 roku. Otwarte kwestie — wersja WCAG, zakres AI, zgodność w chmurze, pokrycie sprzętowe — ukształtują kolejną nowelizację, ale nie zmienią tego, co urzędnicy ds. zamówień robią w tym roku budżetowym. Więcej od Disability World na temat europejskiego standardu EN 301 549, obrazu przyjęcia WCAG 2.2, pełnego przewodnika po kryteriach sukcesu WCAG 2.2, przewodnika dla kupujących w zakresie monitorowania dla ciągłego pokrycia, bezpłatnego skanera WCAG 2.2 dla szybkiego punktu odniesienia oraz krajobrazU regulacji dotyczących praw osób z niepełnosprawnościami w USA.

Źródła pierwotne

1. US Access Board. Information and Communication Technology (ICT) Standards and Guidelines, przepis ostateczny, 82 Fed. Reg. 5790 (18 stycznia 2017), wejście w życie 18 stycznia 2018. access-board.gov/ict
2. US Access Board. Section 508 Standards and Section 255 Guidelines: Request for Information, 90 Fed. Reg. 18420 (1 maja 2025).
3. US General Services Administration. Materiały programu Section508.gov, Accessibility Requirements Tool (ART) i program Trusted Tester. section508.gov
4. US Department of Health and Human Services. Nondiscrimination on the Basis of Disability in Programs or Activities Receiving Federal Financial Assistance, przepis ostateczny, 89 Fed. Reg. 40066 (9 maja 2024).
5. Office of Management and Budget. Memorandum M-24-10: Advancing Governance, Innovation, and Risk Management for Agency Use of Artificial Intelligence (28 marca 2024).
6. ETSI / CEN / CENELEC. EN 301 549 v3.2.1: Accessibility requirements for ICT products and services (2021).
7. World Wide Web Consortium. Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2, rekomendacja W3C, 5 października 2023.
8. Information Technology Industry Council. Szablon VPAT 2.5 Rev 508.
9. 29 USC § 794 (Sekcja 504) i 29 USC § 794d (Sekcja 508), Ustawa o rehabilitacji z 1973 roku ze zmianami.