Landprofiel
Tanzania
Het kader van Tanzania: de wet op personen met een beperking van het vasteland van 2010 (wet nr. 9 van 2010), gehandhaafd via het Kantoor van de Minister-president, met Zanzibar dat zijn eigen parallelle Wet op personen met een beperking (rechten en privileges) van 2006 handhaaft.
De wetten in het kort
Publiek + privaat
Wet op personen met een beperking, 2010 (PWD Act 2010)
Persons with Disabilities Act, 2010 (Act No. 9 of 2010)
Het kaderwet voor het vasteland. Dekt non-discriminatie, gezondheidszorg, onderwijs, arbeid, toegankelijkheid van de gebouwde omgeving en revalidatie, en stelt nationale en lokale gehandicaptenraden in. Handhaving wordt geleid vanuit het Kantoor van de Minister-president.
Publiek + privaat
Zanzibar-wet op personen met een beperking (rechten en privileges), 2006 (Zanzibar PWD Act 2006)
Zanzibar Persons with Disabilities (Rights and Privileges) Act, 2006
Zanzibar handhaaft zijn eigen parallelle gehandicaptenstatuut, wat de semi-autonome status van Zanzibar binnen de Verenigde Republiek weerspiegelt. Het werkt naast, niet onder, de wet van 2010 van het vasteland.
Toezichthouders
Kantoor van de Minister-president — Arbeid, Jeugd, Werkgelegenheid en Personen met een Beperking (PMO-LYED)
Prime Minister's Office — Labour, Youth, Employment and Persons with Disability
Leidend overheidsorgaan voor het gehandicaptenkader van het vasteland. Coördineert de uitvoering van de wet van 2010, houdt toezicht op de nationale en lokale gehandicaptenraden en leidt de programmering inzake gehandicaptenarbeid en toegankelijkheid.
Het vastelandskader van Tanzania is de Persons with Disabilities Act 2010 (wet nr. 9 van 2010), gehandhaafd via het Kantoor van de Minister-president. Het is een veelomvattend kaderwet dat non-discriminatie, gezondheidszorg, onderwijs, arbeid, revalidatie en toegankelijkheid van de gebouwde omgeving dekt. Omdat Zanzibar semi-autonoom is binnen de Verenigde Republiek, handhaaft het zijn eigen parallelle statuut — de Zanzibar Persons with Disabilities (Rights and Privileges) Act 2006 — dat naast, niet onder, de wet van het vasteland werkt.
De wet van het vasteland
De Persons with Disabilities Act 2010 is het voornaamste instrument van het vasteland. Zij verbiedt discriminatie op grond van beperking en stelt rechten en plichten vast op de belangrijkste terreinen — gezondheidszorg en revalidatie, onderwijs, beroepsopleiding, arbeid en toegankelijkheid van gebouwen, vervoer en diensten. Zij stelt een structuur van nationale en lokale gehandicaptenraden in om de uitvoering te coördineren en te monitoren, en legt redelijke-aanpassings- en toegankelijkheidsverplichtingen op aan overheidsorganen en, tot op zekere hoogte, aan particuliere actoren. Handhaving en coördinatie worden geleid vanuit het Kantoor van de Minister-president (verantwoordelijk voor arbeid, jeugd, werkgelegenheid en personen met een beperking).
Het parallelle statuut van Zanzibar
De semi-autonome grondwettelijke status van Zanzibar betekent dat het op veel binnenlandse aangelegenheden afzonderlijk wetgeeft, gehandicaptenrechten inbegrepen. De Zanzibar Persons with Disabilities (Rights and Privileges) Act 2006 is het operationele statuut voor Zanzibar, dat dateert van vóór de wet van 2010 van het vasteland en wordt beheerd door de Revolutionaire Regering van Zanzibar. Iedereen die gehandicaptenrechten in Tanzania beoordeelt, moet dus nagaan welk rechtsgebied van toepassing is — vasteland of Zanzibar — want het toepasselijke statuut en het administrerende orgaan verschillen.
Sancties en handhaving
De wet van 2010 verbiedt discriminatie en voorziet in overtredingen, boetes en rechtsmiddelen, waarbij de nationale en lokale gehandicaptenraden toezicht uitoefenen. Handhaving wordt coördinatieleiding gegeven vanuit het Kantoor van de Minister-president in plaats van gestuurd door een enkele sanctie-opleggende toezichthouder, en specifieke jurisprudentie inzake toegankelijkheidsboetes is beperkt. Zanzibar handhaaft zijn statuut van 2006 via zijn eigen structuren. Er is geen nationaal webtoegankelijkheidsstatuut, en digitale-toegankelijkheidsverplichtingen zijn eerder opkomend dan gecodificeerd.
De rode draad
Tanzania heeft een veelomvattend vastelandskaderwet en een afzonderlijk Zanzibar-statuut dat de twee-niveaustructuur van de Unie weerspiegelt. De wetgeving is degelijk op papier; de beperkingen zijn de regionale norm — coördinatieleiding handhaving, beperkte jurisprudentie en budgetgebonden uitvoering. De twee-statuutstructuur is het kenmerkende element: rechten in Tanzania hangen af van of men op het vasteland of in Zanzibar is.
Lees meer van Disability World over het VN-CRPD, het bredere overzicht van toegankelijkheidsrechten in Afrika en de vergelijkbare nationale regimes in de Regelgeving-hub.