Irlandia

Irlandzki reżim dostępności jest wytworem trzech osi czasu skondensowanych w jedną. Konstytucyjna klauzula równości z 1937 r. leży pod ustawowym obowiązkiem podmiotów publicznych z 2005 r. (Disability Act, Acht na Míchumais), który z kolei jest otoczony dwiema późniejszymi dyrektywami UE — Dyrektywą w sprawie dostępności stron internetowych (transponowaną przez S.I. 358/2020) oraz Europejskim Aktem o Dostępności (transponowanym przez S.I. 636/2023, w mocy merytorycznej od 28 czerwca 2025 r.). Zabezpieczeniem wszystkiego są Equal Status Acts 2000–2018, które kierują indywidualne skargi na dyskryminację ze względu na niepełnosprawność do Komisji ds. Stosunków Pracy w celu rozstrzygnięcia, z ustawowym limitem odszkodowania 15 000 € na skarżącego. Irlandia ma także dwa wyróżniające się światowe „pierwszeństwa“: Irish Sign Language Act 2017, który należy do najwcześniejszych krajowych ustawowych uznań języka migowego na świecie, oraz ratyfikację CRPD w marcu 2018 r., która przyszła jako jedna z ostatnich wśród UE-15 — późna ratyfikacja, po której nastąpiła stosunkowo szybka rozbudowa infrastruktury wdrożeniowej.

Fundament konstytucyjny i traktatowy

Konstytucja Irlandii z 1937 r. (Bunreacht na hÉireann) zakotwicza równość wobec prawa w art. 40.1: „Wszyscy obywatele są jako osoby ludzkie równi wobec prawa“. Klauzula nie wymienia niepełnosprawności jako chronionej podstawy, a sądy irlandzkie historycznie odczytywały ją jako dopuszczającą rozsądne zróżnicowanie. W nowoczesnym orzecznictwie klauzula równości była mimo to przywoływana w sprawach niepełnosprawności jako konstytucyjna podstawa ustawowych ram antydyskryminacyjnych — wykładnia art. 40.1 przez Sąd Najwyższy w sprawie Donovan v. Minister for Justice oraz w późniejszej linii orzeczniczej ustala, że rozróżnienia oparte na zdolnościach muszą służyć uzasadnionemu celowi i być proporcjonalne, czyli tym samym testem proporcjonalności, który napędza obowiązek racjonalnych usprawnień na podstawie Equal Status Acts i Employment Equality Acts.

Irlandia ratyfikowała Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych dnia 20 marca 2018 r., dwanaście lat po jej podpisaniu w marcu 2007 r. i jako jedno z ostatnich państw członkowskich UE-15, które zakończyły ratyfikację. Przewlekła zwłoka odzwierciedlała prace potrzebne, by dostosować irlandzkie prawo o zdolności do czynności do art. 12 CRPD — prace ostatecznie zrealizowane przez Assisted Decision-Making (Capacity) Act 2015, który wszedł w życie operacyjnie 26 kwietnia 2023 r. wraz z ustanowieniem Służby Wsparcia Decyzyjnego. Irlandia nie ratyfikowała jeszcze Protokołu fakultatywnego; kwestia ratyfikacji Protokołu fakultatywnego jest powracającym tematem we Wspólnej Komisji Oireachtas ds. Niepełnosprawności od 2022 r. i ma powrócić do decyzji rządowej w cyklu 2026–27.

Lista zagadnień Komitetu CRPD przed sprawozdaniem dotyczącym Irlandii (przyjęta w 2023 r.) wskazuje edukację włączającą, deinstytucjonalizację, dostępność środowiska zbudowanego i transportu oraz wdrażanie Assisted Decision-Making Act jako obszary wymagające trwałej uwagi. Wstępne sprawozdanie okresowe Irlandii na podstawie Konwencji jest w przygotowaniu, a konstruktywny dialog z Komitetem CRPD jest zaplanowany na cykl sprawozdawczy 2026.

Dostępność sektora publicznego: ścieżka WAD przez S.I. 358/2020

Dyrektywa (UE) 2016/2102 — Dyrektywa w sprawie dostępności stron internetowych (WAD) — została transponowana do prawa irlandzkiego przez European Union (Accessibility of Websites and Mobile Applications of Public Sector Bodies) Regulations 2020 (S.I. 358/2020), podpisane 16 września 2020 r. i obowiązujące od tej daty. W odróżnieniu od transpozycji bułgarskiej czy francuskiej, które mieszczą się w istniejących wcześniej ramach ustawowych, Irlandia skorzystała z samodzielnej drogi aktu wykonawczego na podstawie European Communities Act 1972 — szybszej ścieżki proceduralnej, lecz takiej, która pozostawia obowiązki WAD tekstowo odrębne od starszego obowiązku sektora publicznego z Disability Act 2005.

Z rozporządzeń wynikają trzy konkretne obowiązki:

• Zgodność. Strony internetowe i aplikacje mobilne objętych podmiotów sektora publicznego muszą być zgodne ze zharmonizowaną normą europejską EN 301 549 (obecnie wersja 3.2.1, integrująca WCAG 2.1 na poziomie AA). Centrum Doskonałości w zakresie Projektowania Uniwersalnego NDA publikuje wytyczne przekładające normę na operacyjną praktykę testowania dla irlandzkich podmiotów publicznych.
• Deklaracja dostępności. Każdy objęty podmiot musi opublikować ustrukturyzowaną deklarację dostępności w formie określonej w decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1523, po angielsku oraz (gdy podmiot działa w Gaeltacht lub w inny sposób publikuje po irlandzku) po irlandzku, obejmującą stan zgodności, treści wykraczające poza zakres oraz mechanizm skargowy.
• Procedura informacji zwrotnej i egzekwowania. Użytkownicy mogą składać skargi dotyczące dostępności do objętego podmiotu; nierozwiązane skargi można eskalować do Krajowego Urzędu ds. Niepełnosprawności, który jest wyznaczonym organem ds. monitorowania i sprawozdawczości na podstawie regulacji 9 i który przekazuje dwuletnie irlandzkie sprawozdanie do przeglądu wdrażania WAD Komisji Europejskiej.

Krajowy Urząd ds. Niepełnosprawności (An tÚdarás Náisiúnta Míchumais, NDA) jest nadzorującym organem regulacyjnym. Prowadzi okresowe cykle monitorowania wymagane decyzją Komisji (UE) 2018/1523 i publikuje irlandzkie sprawozdanie krajowe, którego ostatnie obejmuje okno monitorowania 2022–2024. Próbka monitorowania NDA łączy uproszczony skan około 1000 objętych irlandzkich stron internetowych sektora publicznego ze skanem pogłębionym mniej więcej 30 witryn na cykl, uzupełnionym mniejszą próbą aplikacji mobilnych. Dwuletnie przeglądy wdrażania WAD Komisji obejmowały Irlandię bez otwartego ustalenia naruszenia do tej pory; Irlandia należy do państw członkowskich UE, które zakończyły transpozycję w przedłużonym terminie wrześniowym 2018 r.

Dostępność sektora prywatnego: ścieżka EAA przez S.I. 636/2023

Europejski Akt o Dostępności — Dyrektywa (UE) 2019/882 — został transponowany do prawa irlandzkiego przez European Union (Accessibility Requirements of Products and Services) Regulations 2023 (S.I. 636/2023), wydane 18 grudnia 2023 r. Rozporządzenia weszły w życie z chwilą podpisania, lecz merytoryczne obowiązki podmiotów gospodarczych weszły w życie w ogólnounijnym dniu stosowania 28 czerwca 2025 r.

S.I. 636/2023 obejmuje pełny zakres produktów i usług dyrektywy:

• Produkty: sprzęt komputerowy i systemy operacyjne; terminale samoobsługowe (bankomaty, automaty biletowe, kioski odprawowe); konsumenckie urządzenia końcowe o interaktywnych zdolnościach obliczeniowych służące do dostępu do audiowizualnych usług medialnych; konsumenckie urządzenia końcowe używane do usług komunikacji elektronicznej; oraz czytniki książek elektronicznych.
• Usługi: usługi komunikacji elektronicznej; usługi zapewniające dostęp do audiowizualnych usług medialnych; elementy usług transportu pasażerskiego lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego; usługi bankowości konsumenckiej; e-booki i dedykowane oprogramowanie; oraz usługi handlu elektronicznego.

Rozporządzenia przejmują wyłączenie dla mikroprzedsiębiorstw dosłownie z dyrektywy: przedsiębiorstwa zatrudniające mniej niż 10 osób i o rocznym obrocie lub sumie bilansowej nieprzekraczającej 2 mln € są zwolnione z obowiązków po stronie usług (ale nie z obowiązków po stronie produktów). Okres przejściowy dla umów o świadczenie usług zawartych przed 28 czerwca 2025 r. trwa do 28 czerwca 2030 r.; okres przejściowy dla terminali samoobsługowych już używanych w dniu stosowania trwa do 28 czerwca 2045 r. lub do końca ekonomicznie użytecznego życia terminala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Irlandia wybrała rozproszoną architekturę nadzoru rynku — wybór strukturalny, który odróżnia irlandzki reżim od skupionego na APD modelu Bułgarii czy jednoorganowego modelu BFSG Niemiec. Nadzór rynku po stronie produktów spoczywa głównie na Komisji ds. Konkurencji i Ochrony Konsumentów (An Coimisiún um Iomaíocht agus Cosaint Tomhaltóirí, CCPC), przy współpracy Urzędu ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa w nakładających się reżimach bezpieczeństwa produktów. Nadzór po stronie usług jest rozdzielony według sektorów: ComReg (Komisja ds. Regulacji Komunikacji) w zakresie komunikacji elektronicznej, Bank Centralny Irlandii w zakresie bankowości konsumenckiej, Krajowy Urząd Transportu w zakresie usług transportu pasażerskiego oraz Coimisiún na Meán w zakresie audiowizualnych usług medialnych i platform e-commerce objętych jego mandatem na podstawie Online Safety and Media Regulation Act. Transgraniczny nadzór rynku odbywa się zgodnie z rozporządzeniem UE (UE) 2019/1020 i jest koordynowany przez system ICSMS.

Przekrojowe zabezpieczenie: Equal Status Acts i Employment Equality Acts

Equal Status Acts 2000–2018 (ESA, Na hAchtanna um Stádas Comhionann) zakazują dyskryminacji na dziewięciu chronionych podstawach, w tym niepełnosprawności, w dostarczaniu towarów, usług, zakwaterowania i edukacji. Ustawy nakładają pozytywny obowiązek zapewnienia racjonalnych usprawnień dla osób z niepełnosprawnościami i traktują ich brak jako samodzielną formę dyskryminacji. Skargi wnosi się do Komisji ds. Stosunków Pracy (An Coimisiún um Chaidreamh san Áit Oibre, WRC) w ciągu sześciu miesięcy od zaskarżanego czynu, z możliwością przedłużenia do dwunastu miesięcy z uzasadnionej przyczyny. WRC orzeka, dokonuje ustaleń faktycznych i może przyznać odszkodowanie do ustawowego limitu 15 000 € na skarżącego — limitu, który nie był podnoszony od nowelizacji z 2004 r. i którego podwyższenia Irlandzka Komisja Praw Człowieka i Równości publicznie się domagała. Decyzje podlegają zaskarżeniu do Sądu Okręgowego.

Równoległa ustawa po stronie zatrudnienia, Employment Equality Acts 1998–2015 (EEA), zakazuje dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność w zatrudnieniu, szkoleniu zawodowym i działalności związkowej oraz nakłada zasadniczo identyczny obowiązek racjonalnych usprawnień na pracodawców. Skargi również trafiają do WRC; pułap odszkodowania jest wyższy — do dwóch lat wynagrodzenia — a apelacje przysługują do Sądu Pracy i ostatecznie, co do kwestii prawnej, do Wysokiego Trybunału. Wiele skarg dotyczących dostępności cyfrowej w irlandzkich miejscach pracy formułuje się jako sprawy o racjonalne usprawnienia z EEA (niedostępne portale HR, niedostępne wewnętrzne platformy szkoleniowe) zamiast jako sprawy o towary i usługi z ESA, ponieważ droga EEA oferuje znacznie wyższe ryzyko odszkodowawcze.

Opublikowane orzecznictwo WRC dotyczące dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność jest obszerne i rozwijające się. Decyzje z ostatniej dekady ustaliły, że niedostępna strona internetowa lub aplikacja mobilna, gdzie niedostępność uniemożliwia osobie z niepełnosprawnością dostęp do usługi świadczonej ogółowi, może stanowić podstawę skargi z ESA jako brak racjonalnych usprawnień. Orzecznictwo dotyczące drogi ESA z limitem 15 000 € generalnie odnotowywało zasądzenia w przedziale 1000–7500 €, przy czym wyższy próg zarezerwowano dla spraw obejmujących powtarzające się odmowy lub poważne skutki dla skarżącego.

Normy techniczne i zgodność

Poziom zgodności w obu ścieżkach — sektora publicznego (S.I. 358/2020) i prywatnego (S.I. 636/2023) — jest zakotwiczony na tej samej zharmonizowanej normie UE, EN 301 549, obecnie obowiązującej w wersji 3.2.1. EN 301 549 importuje WCAG 2.1 na poziomie AA jako swój podstawowy wymóg zgodności treści internetowych i dodaje wymogi specyficzne dla aplikacji mobilnych, oprogramowania natywnego, dokumentów innych niż internetowe, sprzętu i funkcji komunikacyjnych. Po zaktualizowaniu EN 301 549 śledzącym WCAG 2.2 (w toku w ETSI i CEN-CENELEC) oczekuje się, że metodyka monitorowania NDA oraz wytyczne nadzoru rynku CCPC przejdą na nową wersję według harmonogramu przejściowego.

Ustawowy Kodeks praktyki w sprawie dostępności usług i informacji publicznych NDA, wydany na podstawie sekcji 30 Disability Act 2005, jest operacyjnym zakotwiczeniem obowiązków dostępności sektora publicznego poprzedzających transpozycję WAD. Kodeks obejmuje dostępność środowiska zbudowanego, dostępność informacji drukowanych i elektronicznych oraz dostępność usług telefonicznych — obszary, wobec których sam S.I. 358/2020 milczy. Podmioty publiczne rutynowo przywołują oba instrumenty obok siebie w swoich deklaracjach dostępności: Kodeks dla szerszego obowiązku informacyjno-usługowego, S.I. 358/2020 dla obowiązku kanału cyfrowego.

W przypadku deklaracji dostępności na podstawie S.I. 358/2020 wzór deklaracji z decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1523 jest stosowany dosłownie. Wymóg informacyjny dotyczący dostępności w sektorze prywatnym na podstawie S.I. 636/2023 jest lżejszy: ustrukturyzowana „informacja dla konsumentów“ obejmująca to, w jaki sposób produkt lub usługa została udostępniona, gdzie kierować skargi dotyczące dostępności oraz jaką normę zgodności przyjęto jako podstawę.

Kary — pełna struktura ryzyka

Powracającym błędem w irlandzkim planowaniu budżetu na zgodność jest odczytanie limitu ESA 15 000 € w oderwaniu i wniosek, że ryzyko dostępności w Irlandii jest opanowane. Nie jest. Limit ESA to jedna kolumna w pięciowarstwowej strukturze ryzyka: (1) kary administracyjne na podstawie S.I. 636/2023, z karami trybu uproszczonego i trybu oskarżenia; (2) zasądzenia odszkodowania na podstawie Equal Status Acts (ograniczone do 15 000 €) i Employment Equality Acts (bez limitu do dwóch lat wynagrodzenia); (3) ryzyko zamówień publicznych w ramach Public Service Performance Reports oraz wymogów dostępności Urzędu Zamówień Rządowych; (4) ryzyko reputacyjne i sporów konsumenckich, w tym potencjalne powództwa przedstawicielskie na podstawie Representative Actions Act 2023 (transponującego dyrektywę (UE) 2020/1828); oraz (5) ryzyko postępowania Komisji UE w sprawie naruszenia na poziomie państwa.

Warstwa 1 — kary administracyjne na podstawie S.I. 636/2023

S.I. 636/2023 wdraża obowiązek z art. 30 EAA zapewnienia kar „skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających“ poprzez dwupoziomowe ramy przestępstw karnych znane z irlandzkiej praktyki regulacyjnej. Przestępstwa w trybie uproszczonym pociągają za sobą grzywnę klasy A (do 5000 €) za przestępstwo, przy czym każdy dzień trwającej niezgodności traktowany jest jako nowe przestępstwo. Przestępstwa w trybie oskarżenia — zarezerwowane dla poważnej lub powtarzającej się niezgodności, fałszywych deklaracji zgodności lub odmowy współpracy z nadzorem rynku — pociągają za sobą grzywnę do 60 000 €. CCPC i sektorowe organy regulacyjne po stronie usług mogą także wydawać zawiadomienia o zgodności, zawiadomienia o zakazie oraz nakazy wycofania produktu przed wszczęciem postępowania.

Pułap trybu oskarżenia 60 000 € mieści się w dolnej części ogólnounijnego rozrzutu kar EAA. Dla porównania: niemiecka BFSG §37 ogranicza kary za pojedyncze zdarzenie do 100 000 €; francuska transpozycja dopuszcza kary administracyjne do 50 000 € za niezgodny produkt z dziennymi karami za trwanie; hiszpańska Ley 11/2023 sięga 1 000 000 € za naruszenia „bardzo poważne“; a Holandia zasygnalizowała ryzyko do 5% rocznego obrotu za naruszenia systemowe. Irlandzka kwota została ustalona celowo po niższej stronie, odzwierciedlając deklarowaną przez departament preferencję dla zawiadomień o zgodności i nakazów zakazu przed postępowaniem karnym w pierwszym cyklu nadzoru.

Warstwa 2 — odszkodowanie z Equal Status Acts i Employment Equality Acts

Droga ESA w WRC jest najczęściej wykorzystywaną ścieżką skargową dla spraw dostępności cyfrowej w Irlandii. Ustawowy limit 15 000 € na skarżącego jest twardym pułapem, lecz WRC wykazywał gotowość do zasądzania na poziomie limitu lub blisko niego w sprawach obejmujących powtarzające się odmowy, poważne praktyczne skutki lub dowody obojętności pozwanego. Droga EEA w kontekście zatrudnienia oferuje materialnie wyższe ryzyko — do dwóch lat wynagrodzenia — i jest dominującą ścieżką dla niepowodzeń dostępności dotykających pracowników (niedostępne portale HR, niedostępne wewnętrzne platformy szkoleniowe, niedostępne procedury rekrutacyjne). Program strategicznych sporów IHREC wspiera niewielką liczbę przedstawicielskich spraw ESA i EEA rocznie, zazwyczaj spraw o najszerszych implikacjach precedensowych.

Warstwa 3 — ryzyko zamówień publicznych i usług rządowych

Umowy ramowe Urzędu Zamówień Rządowych coraz częściej wymagają zgodności z dostępnością jako kryterium udzielenia zamówienia. Dostawcy stwierdzeni w merytorycznym naruszeniu S.I. 636/2023 lub z niekorzystnymi ustaleniami WRC na podstawie ESA lub EEA stają w obliczu wykluczenia w ramach Public Service Performance Reports oraz na podstawie ogólnej przesłanki wykluczenia z zamówień publicznych za „rażące wykroczenie zawodowe“. Dla dostawców sprzedających do irlandzkiego sektora publicznego — administracji centralnej, HSE, samorządów lokalnych i sektora edukacji — utrata kwalifikowalności do umowy ramowej w aktywnym zamówieniu (typowe wartości umów wynoszą od 500 000 do kilku milionów euro) rutynowo przewyższa każdą pojedynczą karę administracyjną o jeden do dwóch rzędów wielkości.

Warstwa 4 — powództwa przedstawicielskie i ryzyko reputacyjne

Irlandzki Representative Actions for the Protection of the Collective Interests of Consumers Act 2023 (transponujący dyrektywę (UE) 2020/1828) pozwala uprawnionym podmiotom wnosić powództwa przedstawicielskie w imieniu konsumentów poszkodowanych naruszeniami unijnego prawa konsumenckiego przez przedsiębiorców. Niepowodzenia dostępności po stronie dostawców usług objętych EAA mieszczą się wprost w zakresie. Ustawa jak dotąd była stosowana w praktyce w ograniczonym stopniu, lecz zarówno IHREC, jak i Disability Federation of Ireland wskazały, w swoich opublikowanych pracach programowych od 2024 r., że powództwa przedstawicielskie są na mapie strategicznych sporów dla spraw obejmujących systemowe wykluczenie cyfrowe. Odszkodowania w ramach Representative Actions Act są przyznawane w przeliczeniu na konsumenta i sumowane — zamieniając indywidualne ryzyko ESA 1000–7500 € w roszczenie zbiorowe o materialnie odmiennej ekonomice.

Warstwa 5 — postępowania Komisji UE w sprawie naruszenia (na poziomie państwa)

Komunikat Komisji z 2025 r. w sprawie sankcji finansowych ustala orientacyjną minimalną płatność ryczałtową za niezastosowanie się do wcześniejszego wyroku TSUE na około 2,6 mln € dla Irlandii, z karami dziennymi obliczanymi od podstawy w przybliżeniu 1400–9500 € dziennie pomnożonej przez współczynniki wagi i czasu trwania. Żadne postępowanie związane z EAA nie jest obecnie otwarte wobec Irlandii. Dwuletnie przeglądy WAD Komisji nie przyniosły otwartego ustalenia wobec Irlandii do tej pory. Presja otwartego postępowania Komisji w sprawie naruszenia historycznie wywołuje skokową zmianę w tym, jak agresywnie właściwy irlandzki organ regulacyjny wykorzystuje swoje istniejące uprawnienia do nakładania kar — dynamika widoczna w wzroście egzekwowania po 2022 r. w ramach Ogólnego rozporządzenia o ochronie danych.

Dorobek egzekwowania i perspektywy

Egzekwowanie w sektorze publicznym na podstawie S.I. 358/2020 było stałe. Cykle monitorowania NDA ujawniły znajomy ogólnounijny wzorzec: uproszczone skany pokazują wysokie wskaźniki częściowej zgodności i niskie wskaźniki pełnej zgodności, skany pogłębione ujawniają luki w deklaracjach dostępności oraz problemy strukturalne w szczególności z kanałami aplikacji mobilnych. Nakazy naprawcze są dominującym narzędziem; brak bezpośredniego uprawnienia do nakładania kar administracyjnych w transpozycji WAD utrzymuje egzekwowanie zdecydowanie w rejestrze zgodności i korekty.

Egzekwowanie w sektorze prywatnym na podstawie S.I. 636/2023 rozpoczęło się 28 czerwca 2025 r. i wciąż znajduje się w pierwszym cyklu nadzoru. Opublikowany plan pracy nadzoru rynku EAA CCPC na lata 2025–2026 priorytetowo traktuje dostępność kas e-commerce, czytniki książek elektronicznych i oprogramowanie do czytania wprowadzane na rynek irlandzki oraz kioski biletowe samoobsługowe na głównych węzłach transportowych. Równoległy program nadzorczy Banku Centralnego Irlandii po stronie bankowości konsumenckiej skupia się na dostępności aplikacji bankowości mobilnej i dostępności bankomatów w sieci banków detalicznych. Pierwsza kohorta decyzji o postępowaniu na podstawie S.I. 636/2023 nie jest spodziewana wcześniej niż w drugiej połowie 2026 r., co odzwierciedla deklarowaną przez organ regulacyjny preferencję dla zawiadomień o zgodności i okresów karencji przed działaniem sądowym w pierwszym cyklu.

Obciążenie WRC sprawami na podstawie Equal Status Acts i Employment Equality Acts było najbardziej aktywnym nurtem egzekwowania dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność w Irlandii w ostatniej dekadzie. Decyzje z 2024 i 2025 r. wobec irlandzkiego banku detalicznego, dużego sprzedawcy internetowego obecnego na rynku irlandzkim oraz samorządu lokalnego za niedostępne usługi wydawania zezwoleń parkingowych są na etapie apelacji przed Sądem Okręgowym. Strumień strategicznych sporów IHREC obejmuje niewielką liczbę przedstawicielskich spraw ESA rocznie ukierunkowanych na wyjaśnienie obowiązku racjonalnych usprawnień w kontekstach cyfrowych.

Co nadchodzi w latach 2026–27

Cztery konkretne zmiany do obserwowania. Po pierwsze, operacyjna rozbudowa Służby Wsparcia Decyzyjnego na podstawie Assisted Decision-Making (Capacity) Act 2015 trwa w 2026 r. — pierwszy pełny cykl sprawozdawczy DSS oraz rozwiązanie dawnego obciążenia sprawami kurateli (przeniesionymi z Wysokiego Trybunału między kwietniem 2023 a kwietniem 2026 r.) ukształtują narrację Irlandii o zgodności z art. 12 CRPD. Po drugie, pierwsze sprawozdanie okresowe Irlandii na podstawie CRPD jest należne Komitetowi w 2026 r., z konstruktywnym dialogiem prawdopodobnie w 2027 r.; dostępność w ramach ścieżek WAD i EAA będzie odgrywać znaczącą rolę. Po trzecie, Departament Dzieci, Równości, Niepełnosprawności, Integracji i Młodzieży zasygnalizował (od 2024 r.), że zaktualizowana Krajowa Strategia Niepełnosprawności pojawi się w 2026 r. i wyznaczy ścieżkę wdrażania cyklu EAA do 2030 r. Po czwarte, kwestia ratyfikacji Protokołu fakultatywnego wraca do agendy Wspólnej Komisji Oireachtas ds. Niepełnosprawności; ratyfikacja otworzyłaby drogę skargi indywidualnej do Komitetu CRPD dla irlandzkich skarżących i ma być powracającym punktem nacisku legislacyjnego w latach 2026–27.

Na froncie norm technicznych przejście EN 301 549 do integracji WCAG 2.2 — gdy nastąpi — będzie śledzone w metodyce monitorowania NDA oraz w wytycznych nadzoru rynku CCPC według harmonogramu przejściowego, przy czym Kodeks praktyki w sprawie dostępności usług i informacji publicznych prawdopodobnie otrzyma równoległą aktualizację.