EAA

Europejski Akt o Dostępności — Dyrektywa (UE) 2019/882 — to unijne prawo, które od 28 czerwca 2025 r. zobowiązuje szeroki zakres produktów i usług skierowanych do konsumentów we wszystkich 27 państwach członkowskich do spełnienia wymogów dostępności.

Zakres zastosowania

Zakres produktów i usług objętych EAA został opracowany tak, by obejmować te obszary gospodarki cyfrowej, w których brak dostępności powoduje największe wykluczenie:

• E-commerce — sprzedaż online, platformy marketplace, serwisy ogłoszeniowe.
• Usługi bankowe — w tym bankowość internetowa, mobilne aplikacje płatnicze i bankomaty.
• E-booki i dedikowane oprogramowanie do ich odczytu.
• Usługi transportowe — lotnicze, autobusowe, kolejowe i wodne (strony internetowe, aplikacje mobilne, bilety elektroniczne, informacje w czasie rzeczywistym).
• Usługi telefoniczne i łączność alarmowa (112).
• Audiowizualne usługi medialne — dostarczanie napisów i audiodeskrypcji (sama treść pozostaje odrębnie regulowana przez AVMSD).
• Sprzęt końcowy dla konsumentów z funkcjami interaktywnymi — smartfony, komputery, smart TV, czytniki e-booków, terminale płatnicze.

Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są zwolnione z obowiązku; mikroprzedsiębiorstwa sprzedające produkty — nie.

Daty wejścia w życie

Kluczową datą jest 28 czerwca 2025 r. — obowiązek zgodności dotyczy od tego dnia nowych produktów wprowadzanych na rynek i usług świadczonych po tej dacie. Starsze produkty będące w użyciu mogą być nadal użytkowane na podstawie przepisów przejściowych, a umowy zawarte przed 28 czerwca 2025 r. mogą być realizowane do 28 czerwca 2030 r.

Standard techniczny

EAA jest dyrektywą, nie rozporządzeniem. Określa rezultaty dostępności (Załącznik I) i pozostawia techniczne szczegóły zharmonizowanym normom. Zharmonizowaną normą dla ICT — wprost przywołaną przez implementacje państw członkowskich — jest EN 301 549, która w zakresie treści internetowych odpowiada WCAG 2.1 na poziomie AA.

Egzekwowanie i kary

Sama EAA nie ustanawia reżimu kar; robią to poszczególne państwa członkowskie na podstawie art. 30. Wdrożenia znacznie się różnią:

• Niemcy (BFSG) przewidują grzywny administracyjne do 100 000 €.
• Francja (transponowana dekretem) nakłada kary do 75 000 € plus kary dzienne za dalsze naruszenia.
• Włochy transponują z karami do 5% rocznego obrotu za poważne naruszenia.

We wszystkich jurysdykcjach mechanizm egzekwowania jest zbliżony: organy nadzoru rynku przyjmują skargi, żądają naprawy i eskalują do grzywien lub zakazu świadczenia usługi wyłącznie wtedy, gdy podmiot ignoruje nakaz.

Co zmienia się operacyjnie dla firm spoza UE

Każda firma sprzedająca na rynek UE — niezależnie od siedziby — jest związana EAA w zakresie produktów i usług objętych dyrektywą. Platformy e-commerce, aplikacje bankowe i produkty SaaS obsługujące konsumentów w UE — jeśli mają siedzibę w USA lub Wielkiej Brytanii — muszą spełnić wymagania EN 301 549 lub ryzykują utratę dostępu do rynku.