Wymowa

Czego wymaga

Gdy znaczenie słowa jest niejednoznaczne bez znajomości jego wymowy, strona musi umożliwić użytkownikom poznanie zamierzonej wymowy. Klasyczne angielskie przykłady to homografy: „lead” (metal kontra prowadzić), „bow” (węzeł kontra skłon), „read” (czas teraźniejszy kontra przeszły), „row” (rząd kontra kłótnia).

W języku japońskim, chińskim i innych językach z rozbudowaną homografią problem jest znacznie szerszy — zapisane kanji lub hanzi mogą mieć wiele odczytów o różnych znaczeniach.

Jak spełnić kryterium

• Podaj zapis fonetyczny w nawiasie obok niejednoznacznego słowa: „Objął wiodącą (czyt. wiodącą, nie wiódłą) rolę.”
• Używaj adnotacji ruby (<ruby> i <rt>) w językach wschodnioazjatyckich, by zaznaczyć wymowę nad podstawowym tekstem.
• Wstaw link do nagrania audio danego słowa.
• Stosuj IPA (Międzynarodowy Alfabet Fonetyczny), gdy można oczekiwać, że odbiorcy potrafią go odczytać.
• W poezji i tekstach piosenek, gdzie rytm zależy od konkretnej wymowy, opatruj adnotacjami sporne słowa.

Częste błędy

• Treści edukacyjne o poezji, muzyce lub językoznawstwie, które zależą od wymowy, lecz nie zawierają żadnych wskazówek fonetycznych.
• Dwujęzyczne treści z kanji mającym wiele odczytów, bez furigany, gdzie błędny odczyt zmienia znaczenie.
• Nazwy własne, nazwy miejsc lub terminy naukowe o nieoczywistej wymowie podane bez żadnego przewodnika.

Dlaczego to ma znaczenie

To niszowe kryterium AAA mające największe znaczenie w edukacji, językoznawstwie, witrynach do nauki języków oraz treściach wschodnioazjatyckich. Czytniki ekranowe mogą błędnie wymawiać niejednoznaczne homografy niezależnie od jakichkolwiek znaczników — kryterium wymaga, aby również ludzcy czytelnicy mieli sposób na rozróżnienie, ponieważ błędna wymowa może odwrócić sens zdania. Technika jest redakcyjna: gdy piszesz „Owinęła bandaż wokół rany” i słowo „rany” może być odczytane różnie, taki fragment wymaga adnotacji.